Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Omid Safarzehi was a 17-year-old youth from Zahedan whose life was defined by both hardship and resilience. Although he was an Iranian citizen, he lived without an official birth certificate (shenasnameh), a status that forced him to leave school after the seventh grade. To support himself and his family, he worked as a child laborer and practiced the craft of pottery. On September 30, 2022, during the violent crackdown on protesters in Zahedan known as "Bloody Friday," Omid was in the Shirabad neighborhood. He was killed when security forces shot him directly in the head. Despite the systemic poverty and legal invisibility he faced, Omid is remembered for his vibrant spirit. Those who knew him recall that he maintained a constant smile, a detail captured in every surviving photograph of the young potter.

امید صفرزهی، نوجوان ۱۷ ساله اهل زاهدان، نمادی از رنج و محرومیت در سیستان و بلوچستان بود. او علیرغم اینکه شهروند ایران بود، از داشتن شناسنامه محروم بود و به همین دلیل نتوانست تحصیلات خود را پس از کلاس هفتم ادامه دهد. امید برای امرار معاش به عنوان کودک کار به حرفه سفالگری اشتغال داشت. در تاریخ ۸ مهر ۱۴۰۱، همزمان با وقایع موسوم به «جمعه خونین زاهدان»، امید در محله شیرآباد هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت. او بر اثر اصابت گلوله به سرش جان خود را از دست داد. از این نوجوان سفالگر به عنوان کسی یاد می‌شود که با وجود زندگی بسیار سخت و محرومیت‌های ناشی از نداشتن مدارک هویتی، همواره روحیه‌ای مقاوم داشت. نزدیکانش می‌گویند امید در تمام عکس‌هایش لبخند بر لب داشت؛ لبخندی که به یادگاری از رویاهای ناتمام او تبدیل شد.